Pragnienie nie jest tylko naszym subiektywnym odczuciem, które sprawia, że mamy ochotę się czegoś napić. To bardzo istotna informacja, jaką wysyła do nas nasz organizm. Odczucie pragnienia daje nam bowiem do zrozumienia, że poziom wody w organizmie jest zbyt niski i wymaga natychmiastowego uzupełnienia.
Mechanizm pragnienia to złożony zespół struktur ośrodkowego układu nerwowego. To, co go aktywuje to przede wszystkim odwodnienie komórek wywołane utratą wody z ustroju lub wprowadzeniem substancji osmotycznie czynnych. Pragnienie odczuwamy, gdy pobudzone zostaną znajdujące się w przedniej części podwzgórza( w okolicy jądra nadwzrokowego )oraz w polu przedwzrokowym osmoreceptory ośrodkowe. Reakcją na pragnienie jest zaś reakcja picia. Mechanizm pragnienia prowadzi bowiem do uaktywnienia się ośrodków bocznej części podwzgórza, które kierują aktem ruchowym przyjmowania wody. Wrażliwość mechanizmu pragnienia na bodźce osmotyczne jest podwyższana przez angiotensynę, aldosteron i wazopresynę w niskich stężeniach. Podobne działanie wywierają aminy katecholowe. Aktywność mechanizmu pragnienia jest także modyfikowana przez zmiany objętości przestrzeni pozakomórkowej, a zwłaszcza krwi krążącej. Jeśli objętości krwi zwiększy się bez zmiany ciśnienia osmotycznego pragnienie może zostać zahamowane za pośrednictwem receptorów objętościowych znajdujących się głównie w przedsionkach serca.
Brak komentarzy.