Pragnienie to nie tylko podstawowa biologiczna potrzeba organizmu. To też pragnienia uwarunkowane psychologią człowieka.
Możemy odczuwać pragnienie bliskości, pragnienie miłości lub przyjaźni albo władzy. Już od małego oseska nasze życie jest pełne różnorakich pragnień. Większych lub mniejszych. Próbujemy je urzeczywistnić, jeśli nam się to nie udaje jesteśmy niezadowoleni, a nawet nieszczęśliwi. Czy można rozgraniczyć czym jest potrzeba, a czym pragnienie? Chyba jest to możliwe. Potrzeba to rzecz, która jest nam niezbędna do życia, czyli jedzenie, ubranie, pieniądze czy schronienie. Pragnienie, to rzeczy, które chcielibyśmy mieć, ale takie bez których uda nam się przeżyć. Małe dziecko z pomocą rodziców uczy się zaspokajać swoje potrzeby i pragnienia. Potem uczymy się robić to sami. Niektóre pragnienia możemy zaspokoić tylko przy pomocy innych ludzi. Pragnienie miłości, bliskości drugiego człowieka. Ważne jest, aby realizacja naszych pragnień nie przynosiła szkody nam i innym ludziom. Aby nasze pragnienia nie stały się zachciankami.
Brak komentarzy.